درباره من لیست مشاورین

علیرضا کامشاد

روانشناسی

1000

آماده مشاوره در زمینه های

طلاق

تربیت اخلاقی

بازی کودک

اختلالات خواب

آشنایی با من

دانش آموخته روانشناسی بالینی سطح چهار حوزه ارائه مشاوره در مرکز صدرا

توضیحات تکمیلی

متولد 63 و دانش آموخته روانشناسی بالینی

ساعات مشاوره تماس با من
روز از ساعت تا ساعت از ساعت تا ساعت
شنبه 08:00 12:20 14:00 19:30
چهارشنبه 8:30 12:10 13:30 18:30
جمعه 9:00 11:10 18:10 20:30

دخترم دست بزن داره
در مورد دخترم سوال داشتم، نزدیک به سه سالشه دست بزن داره شدید همه بچهارو میزنه بدون استثنا...چکار باید بکنم؟

پاسخ در تاریخ:

1399/08/22
با سلام ممنون که همراه ما هستید در مورد سوالتون مواردی رو به اختصار عرض میکنم : اگر دیدید فرزند شما در محیط‌هایی که بچه‌های هم‌سن و سالش قرار دارند زیاد با بچه‌ها درگیر می‌شود، یک پیامی برای پدر و مادر دارد و آن پیام این است که فرزند ما رشد اجتماعی لازم را پیدا نکرده است. وقتی بچه‌ها در دوران سنی مختلف با هم‌سالان خود درگیر می‌شوند معمولا ما نباید رابطه‌ی آن‌ها را قیچی کنیم. و بگوییم: خب! تو بیا اینجا بشین تو برو کنار مادرت دیگر باهم بازی نکنید در این موارد اتفاقا ما باید به عنوان نفر سوم سوم نقش یک کاتالیزور را بازی کنیم. یعنی برویم بین آنها که راحت‌تر باهم بازی کنند. حتی لازم نیست که مثلا فرماندهی کنیم و بگوییم: "تو توپت یا عروسک را به او بده"؛ نه! برای بچه‌ها نسخه نپیچیم. بلکه زمینه را فراهم کنیم که مثلا با یک توپ چطور می‌توانند باهم بازی کنند، من هم بشوم جزئی از بازی آنها و آنها را همراهی کنم. هیچ‌وقت در اختلافات بچه‌ها قضاوت نکنیم. مثلا: تو مقصری تو نباید این کار را می‌کردی خود قضاوت کردن بین بچه‌ها ممکن است مشکلات آنها را عمیق تر کند. نکته‌ی آخر اینکه معمولا وقتی بچه‌ها در این محیط‌ها قرار می‌گیرند و درگیری‌هایشان زیاد می‌شود، یعنی برنامه ندارند! اگر ما بتوانیم برای آنها یک بازی و فعالیتی را طراحی کنیم، آنها به جای اینکه به هم گیر بدهند و آسیب برسانند، ذهن و فکر و انرژی‌شان معطوف به بازی می‌شود. بنابراین حتما بازی را مدنظر داشته باشیم‌. موفق باشید

پسرم کارهای خطرناکی می‌کنه...
سلام پسر من ۱۶ ماهشه و کارهای خطرناکی می‌کنه و وقتی بهش میگم نکن انگار نه انگار و گوش نمیده چکار کنم؟

پاسخ در تاریخ:

1399/07/27
به نام خدا در پاسخ به مادر دلسوز باید بگیم فرزند شما در دوران کودکی مدام در حال کسب تجربه و بررسی شرایط اطراف است، که البته ما اسمشو میذاریم شلوغ کاری و یا به قول شما کارهای خطرناک لذا لازم هست شرایط را برای کودکتون فراهم کنید تا در عین اینکه به خودش آسیبی نمیزنه بتونه حس کنجکاوی و بازیگوشی خودش را هم ارضا کند. موفق باشید

پسرم کارهای خطرناکی می‌کنه...
سلام پسر من ۱۶ ماهشه و کارهای خطرناکی می‌کنه و وقتی بهش میگم نکن انگار نه انگار و گوش نمیده چکار کنم؟

پاسخ در تاریخ:

1399/07/13
کودک ۱۶ ماهه تصور صحیحی از خطر ندارد، تنها راه چاره ایمن سازی منزل است. برای مثال لوازم شکستنی باید از دسترس او دور شود، برای تلوزیون میز مناسبی که ثد کودک به آن نرسد در نظر گرفته شود، یا به دیوار نصب شود. گلدان ها نیز همچنین. اگر منزل دارای پله هست باید به وسیله حفاظ از دسترس کودک خارج بشود. یعد از این اقدامات کودک به صورت کنترل شده با بعضی خطر ها مواجه و خطر بودن آن را درک کند. مثلا زمانی که استکان داغ چایی در دست والدین است (و کاملا نسبت به آن کنترل دارد) و کودک می خواهد به آن دست بزند، اجازه بدهید به آرامی دست خود را به استکان نزدیک کند و حرارت آن را درک کند، سپس با کلمات کوتاه مثل «جیییزه» خطر آفرین بودن آن به کودک بیان شود. در این صورت هر زمان که کلمه «جییز» را از اطرافیان بشنود متوجه می شود این چیزی که می خواهد به آن دست بزند داغ است و دستش را می سوزاند. به همین صورت و با احتیاط با بعضی خطرات به صورت کنترل شده و بدون آسیب، آشنا می شود.

پسرم کارهای خطرناکی می‌کنه...
سلام پسر من ۱۶ ماهشه و کارهای خطرناکی می‌کنه و وقتی بهش میگم نکن انگار نه انگار و گوش نمیده چکار کنم؟

پاسخ در تاریخ:

1399/07/13
کودک ۱۶ ماهه تصور صحیحی از خطر ندارد، تنها راه چاره ایمن سازی منزل است. برای مثال لوازم شکستنی باید از دسترس او دور شود، برای تلوزیون میز مناسبی که ثد کودک به آن نرسد در نظر گرفته شود، یا به دیوار نصب شود. گلدان ها نیز همچنین. اگر منزل دارای پله هست باید به وسیله حفاظ از دسترس کودک خارج بشود. یعد از این اقدامات کودک به صورت کنترل شده با بعضی خطر ها مواجه و خطر بودن آن را درک کند. مثلا زمانی که استکان داغ چایی در دست والدین است (و کاملا نسبت به آن کنترل دارد) و کودک می خواهد به آن دست بزند، اجازه بدهید به آرامی دست خود را به استکان نزدیک کند و حرارت آن را درک کند، سپس با کلمات کوتاه مثل «جیییزه» خطر آفرین بودن آن به کودک بیان شود. در این صورت هر زمان که کلمه «جییز» را از اطرافیان بشنود متوجه می شود این چیزی که می خواهد به آن دست بزند داغ است و دستش را می سوزاند. به همین صورت و با احتیاط با بعضی خطرات به صورت کنترل شده و بدون آسیب، آشنا می شود.

وابستگی زیاد
بچم 3ساله شه وخیییلی بهم وابسته س. الان هم تو شرایطی که هست نمیتونم جایی بزارم‌ش.بایدچیکارکنم؟

پاسخ در تاریخ:

1399/07/13
معمولا مادران کودکان ۸ماهه تا ۳ ساله از وابستگی شدید کودک به خودشان شکایت می کنند. این مسئله که به آن اضطراب جدایی می گویند که کاملا طبیعی است و باعث می شود دلبستگی به والدین در کودک شکل بگیرد. معمولا انتظار می رود بعد از ۳ سالگی این مشکل کم کم کمرنگ شود و تحمل کودک نسبت به جدایی موقت از والدین بیشتر بشود. در رابطه با کاهش اضطراب جدایی، مهمترین نکته احساس امنیت کودک است. معمولا خانواده هایی که والدین ارتباط خوبی با هم ندارند و این مسئله را کودک درک کرده باشد، اضطراب جدایی کودک بیشتر است. همچنین اگر کودک تجربه جدایی طولانی مدت و غیر منتظره از مادر داشته باشد، نسبت به دنیای اطرافش بی اعتماد شده و اضطراب جدایی شدید تری از خود بروز می دهد. یکی از تمرین های مفید برای کاهش اضطراب جدایی کودک، به این صورت است که: مادر برای کودک توضیح بدهد که من برای مدت کوتاهی به مثلا خرید می روم، در این مدت فلانی (مثلا مادر بزرگ ،یا پدر) مراقب شما هست و فلان موقع (مثلا بعد از پایان برنامه کودک) برمی گردم. مادر حتما باید در زمان اعلام شده نزد کودک برگشته باشد. این تمرین از فواصل زمانی کوتاه شروع می شود و کم کم زمان آن بیشتر می شود. در صورتی که کودک شما علائم شدید اضطراب از خود نشان می دهد و یا با وجود اینکه نزدیک به ۴ سال رسیده هنوز به شدت مضطرب است حتما لازم است به مشاور مراجعه بشود. موفق باشید